آشنایی با پیانو
قبل از اینکه به این موضوع بپردازیم که پیانو چیست؟ بهتر است با معنی این کلمه بیشتر آشنا شویم. پیانو در لغت به معنی ملایم است و نام کامل آن نیز پیانو فورته است. فورته نیز معنی لغوی صدای بلند یا رسا دارد. در نهایت این دو کلمه در کنار هم به توانایی این ساز در تولید صداهایی با شدت زیاد و در عین حال ملایم اشاره میکند. پیانو از جمله سازهای است که دارای صفحه کلید مختص خود بوده و صدای آن در اثر برخورد چکشهای این ساز با سیمهای فلزی داخل ایجاد میشود. با فشار دادن کلیدها ، چکشها در داخل جعبه چوبی به حرکت در آمده و در اثر برخورد با سیمها تولید صدا میکند. پیانو به عنوان مادر سازها نامیده میشود و یکی از کاملترین نوع آنها است. علت این نامگذاری نیز به محدوده بسیار گسترده صوتها اشاره کرده، زیرا این ساز هفت اکتاو داشته و فرکانس اصوات بین 20 تا 5000 هرتز را ایجاد میکند.
مخترع این ساز یارتولومئو کریستافوری در شهر پادووای ایتالیا است. این مخترع در ابتدا سازنده هارپسیکورد بوده که یکی از سازها با گستره صوتی بالا است. ولی مشکلی که این ساز داشت این بود که نمیتوانست صدای آن را کنترل نماید و یک صدای ثابت داشت. در نتیجه این مخترع به دنبال راهی برای رفع این مشکل بود که پیانو را اختراع کرد. صدا و شدت ساز پیانو را میتوانست با حرکت انگشتان دست کنترل و بالا و پایین ببرد. در قرن هجدهم، پیانو به شدت مورد توجه نوازندگان و موسیقیدانان قرار گرفت و به یکی از سازهای معروف تبدیل شد. ولی دوباره تغییرات زیادی را شاهد بود تا به شکل کنونی و با امکانات فعلی درآید. در این راه نوازندگان و نویسندگان زیادی نیز زحماتی را به دوش کشیدند که از آن جمله به اسکروتر(ارگ نواز آلمانی) سیلبرمن ( سازنده ارغنون ) و … میتوان اشاره کرد. قیمت بالای این ساز باعث شده بود که حالت عمومیت نداشته و در برخی از خانههای قشر مرفه و طبقه اشراف از آن استفاده شود. در اوایل قرن نوزدهم این موضع کم رنگ شده و عامه مردم نیز میتوانستند از شنیدن و نواختن پیانو لذت ببرند.
پیانو ابتدا به عنوان یک ساز تجربی معرفی شد و به دلیل قابلیت های خود در تولید دینامیک صدا (یعنی توانایی تولید صداهای خفیف تا صداهای بلند)، به سرعت جلب توجه موسیقیدانان و اجرایی ها شد. در طول قرن ها، ساز پیانو به طور مداوم توسط سازندگان مختلف بهبود یافت و به شکل های متعددی تولید شد، از جمله پیانوهای گراند و پیانوهای اپیک، که هر یک ویژگی ها و صداهای منحصر به فردی دارند.
کلاویه یا کلیدهای پیانو (Piano Keys) بخشی از پیانو هستند که توسط نوازنده برای اجرای موسیقی فشرده می شوند. این کلیدها عبارتند از تکه های کوچک و بلند که روی صفحه کلاویه پیانو قرار دارند و به انتهایی از سیم های پیانویی متصل هستند. هر کلاویه با فشار دادن آن توسط نوازنده، سیم مربوط به آن را به صورتی که صدای موسیقی تولید می کند، تنظیم می کند.
پدال های پیانو اجزای مهمی از این ساز موسیقی هستند که نقش مهمی در تنظیم و ایجاد افکت های مختلف بر صدای پیانو دارند. پدال های پیانو نقش مهمی در ایجاد انواع افکت های صوتی و تغییر در دینامیک نوازندگی دارند و به نوازنده امکان می دهند تا صدای پیانو را به شکل ها و ایجاد افکت های مختلفی تغییر دهند.
پیانو، یکی از سازهای موسیقی معروف و شناخته شده در سراسر جهان است که بر اساس مکانیزم صوتی اش، برخلاف بسیاری از سایر سازها، به تولید صداها از طریق کلاویه ها و سیم های تنگ هایی که تنظیم می شوند، مشغول است. پیانوها در انواع مختلفی و با تعداد کلاویه ها و اندازه های متفاوت در دسترس هستند، از پیانوهای گرند با کلاویه های بزرگ که به عنوان جواهرات موسیقی کلاسیک شناخته می شوند تا پیانوهای آپرایت با کلاویه های عمودی که در محیط های خانگی مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین، پیانوهای دیجیتال به نوازندگان امکاناتی برای تنظیم و شخصی سازی صداها و اجرای در مکان های مختلف را ارائه می دهند. در مجموع، ساز پیانو با تاریخچه ی طولانی و تأثیر زیادی در موسیقی جهان، از جمله سازهایی است که تراث فرهنگی و هنری غنی را در خود جای داده و همچنان به عنوان یکی از سازهای اصیل و ارزشمند موسیقی به حساب می آید.